Accountancyinfo.nl

Nee. COS 315.100 zegt dat we waarschijnlijke en materiele fouten op beweringniveau moeten onderkennen. Zelfs de frauderichtlijn die vaak in dit geval in de discussie wordt betrokken zegt in COS 240.60 dat het gaat om bestaan of volledigheid als gevolg van omzetverantwoording. Dat is niet hetzelfde als producten buiten de boeken verkopen.

Degene die:

• Individueel de meeste beweringen afdekken;
• Samen tenminste alle belangrijke beweringen afdekken;
• Het meest effectief en efficiënt te testen zijn (vaak geautomatiseerde control).
• Kunnen worden herschreven naar een tekst die begint met “omdat”, een tekst waarmee je betoogt waarom het risico altijd is afgedekt.

• Opzet en bestaan door ergens naast te gaan zitten en iemand opzettelijk te laten proberen een fout te maken.
• Werking door de algemene computercontroles te testen als gebruikerscontrole.

Door de test moet voldoende bewijs worden verzameld voor de stelling dat gegeven een fout, de gebruikerscontrole in staat is die fout te ontdekken en herstellen (laag ICR).

Dat bewijs kan bijvoorbeeld worden verzameld door:

1. Aan degene die de controle uitvoert te vragen wat hij/zij controleert;
2. Vast te stellen dat op alle mutaties / transacties interne controletekens zichtbaar aanwezig zijn op de onder 1 genoemde aspecten;
3. Transacties zonder interne controletekens te zoeken en vast te stellen dat die er niet zijn.
4. Vast te stellen dat er wel eens uitzonderingen worden gevonden en de correctie van die uitzondering te herhalen;
5. Afhankelijk van de frequentie van de controle deze een aantal keer te herhalen. Daarmee kan dan worden vastgesteld dat de onder 2 genoemde interne controletekens er terecht staan.

Nee, alleen onder de voorwaarde dat een maandelijkse controle in opzet toereikend is om het risico af te dekken. Een maandelijkse afstemming tussen het banksaldo in het grootboek met het dagafschrift zal bij een grootwinkelbedrijf doorgaans niet in opzet toereikend zijn.

Het bestaan van de AO/IB is dan niet aannemelijk te maken. De accountant kan dan geen bewijs verzamelen voor de stelling dat de AO/IB in staat is een fout te ontdekken, tenzij er heel regelmatig intern fouten worden gevonden die dat weer wel aannemelijk maken.

Dan moet eerst de vraag worden gesteld of dit de sterkste control is die wij moeten testen.

Als dat het geval is dan moet de vraag worden gesteld of de control in opzet wel toereikend is gezien het aantal transacties.

Na het positief beantwoorden van beide vragen kan nog steeds een omvangrijk aantal mutaties in korte tijd worden doorgenomen. Daarmee kan dan worden vastgesteld dat de mutaties volledig zijn en zijn voorzien van zichtbare interne controletekens (en vooral hoeveel niet). Het bestaan van de AO/IB kan zo worden getoetst.

Vervolgens kunnen de interne geconstateerde fouten worden verzameld, de correctie worden gecontroleerd en eventueel kan de procedures voor een aantal transacties worden herhaald.

Dan is de kans groot dat een andere control in het proces de gebruikerscontrole overbodig maakt (de bloemen van Katherina). Of dat de control wordt niet grondig genoeg uitgevoerd. In dat geval kan er niet op worden gesteund, welke van de twee het betreft is een subjectieve inschatting aan de hand van overige controle-informatie.